04-05-2021 We hebben vandaag een dagtocht gemaakt naar de omgeving van Narbonne en Leucate. Hiervoor zijn we vanmorgen erg vroeg vertrokken, omdat het toch een stuk rijden is vanuit de Tarn-et-Garonne naar de Middellandse zee. Daarbij komt dat de dag kort is, omdat we voor 19.00 uur thuis moesten zijn i.v.m. de avondklok, die nog steeds van kracht is. Covid-19 is kennelijk alleen ’s avonds besmettelijk. We zijn er zo klaar mee.

Nu wilden we graag deze omgeving eens zien in het voorjaar. We zijn hier al eerder geweest in het najaar, maar toen was de natuur erg droog en stond er erg weinig water in alle meertjes en bassins. Nu gingen we ervan uit, dat met dit natte en koude voorjaar alles anders zou zijn. Vandaag hoopten we erop meer vogels te kunnen spotten en fotograferen. We verwachtten, dat ze in deze ondiepe bassins op zoek zouden zijn naar voedsel.

Dit laatste viel erg tegen, ondanks dat er genoeg water in de meertjes en bassins stond. We hebben de hele regio met de auto doorkruist en erg genoten, maar veel vogels hebben we niet gezien. Degenen die we zagen waren vaak te ver weg om te fotograferen. Ook stonden de meesten met de rug naar ons toe, omdat de wind uit de verkeerde richting kwam. We hebben met diverse mensen uit de omgeving gesproken. Het was hun ook opgevallen, dat er nog zo weinig vogels waren.

Vorig jaar gaven we al aan, dat we een dashcam wilden. Vandaag is de eerste keer, dat we deze gebruiken. We wilden graag onze gereden routes vastleggen. Vandaag hebben we weinig foto’s gemaakt van de omgeving, maar wel 9 video’s samengesteld. In totaal zo’n 180 minuten, zodat je een goede indruk kan krijgen van de omgeving. Dit was erg veel werk om te doen, maar voor ons ook een leuke herinnering aan de dag. Er staat muziek onder de video’s, want we denken dat niemand zit te wachten op het geluid van onze veel te luide auto, de radio en ons geklets.

Om 8.45 uur kwamen wij aan bij Plage de les Coussoules. Er is daar een grote parking voor campers, die tot onze verbazing helemaal leeg was. We kwamen niet voor het strand, maar voor het gebied dat erachter ligt. Een Natura 2000 gebied waar veel te zien zou zijn. We hebben een wandeling gemaakt door het gebied wat tot de natte gebieden behoort. Het was er echter al behoorlijk droog en naast wat bloemen en uitbundig bloeiende brem was er verder weinig te zien.

De enkele vogels die we zagen waren te ver weg om te fotograferen. Het lijstje is dan ook kort, één torenvalk, één zomertortel, enkele groenlingen, redelijk wat zwaluwen, één meerkoet, wat bijeneters, die overkwamen vliegen, en een enkele veldleeuwerik. We hadden op een gegeven moment wel, tussen de begroeiing door, mooi uitzicht op de toppen van de besneeuwde Pyreneeën. Het is alleen jammer van de windmolens, die als horizonvervuiling op de foto staan.

Weer bij de auto aangekomen besloten we om richting Leucate Plage te gaan. Een prachtige weg door een waterrijk gebied. We hadden verwacht overal langs de ondiepe oevers vogels te zien staan, maar ook nu weer helemaal niets. Onderweg zijn we nog gestopt, omdat er twee kuifleeuweriken op een steen zaten, maar voordat ik ze met de camera in beeld had waren ze alweer vertrokken. Aangekomen op de weg langs het strand hebben we ook daar nog gekeken of er vogels te zien waren. We hebben twee vliegende vogels kunnen fotograferen, een Kokmeeuw en een Geelpootmeeuw. We hadden naar de vuurtoren kunnen lopen, wat een bekend punt is om de vogeltrek waar te nemen, maar er was niets te zien, dus dat bewaren we voor een andere keer als de vogeltrek op gang is.

Volgens de verschillende apps zouden er op dit moment veel Sternen in dit gebied zijn, die in de duinen broeden, maar ook die hebben we niet zien vliegen. Als we ze wel hadden zien vliegen waren we er ook niet heengelopen, we zouden de broedplaats nooit willen verstoren.

Vanaf Leucate zijn we naar de “Salin de la Palme” gereden. Er wordt in dit gebied veel aan zoutwinning gedaan. Een paar kilometer ervoor is een andere parking, die aan het strand ligt van de “Etang de la Palme”. Ook daar hebben we een wandeling gemaakt over het zand, zo goed en zo kwaad als dat ging. Het was erg drassig en we moesten goed uitkijken waar we liepen om geen natte voeten te halen en vast te komen zitten.

Hier waren dan eindelijk vogels. Niet dat ze benaderbaar waren om foto’s te maken, maar toch. Plevieren, Flamingo’s, Steltkluten, Zilverreigers, Kluten, Kokmeeuwen en Geelpootmeeuwen, allemaal met de rug naar ons toegekeerd behalve de Kleine zilverreiger. Het waaide flink en de wind kwam helaas uit de verkeerde hoek. Daar hadden we niet echt goed over nagedacht, maar het speelde alleen hier aan het strand een rol. Hierna zijn we nog een stukje doorgereden naar de parking bij de Salin de la Palme om ook daar nog even te wandelen op zoek naar vogels. Ook hier was niets te zien op de plaatsen waar we konden komen.

Dan maar weer een stukje verder rijden en dat is voor ons geen straf. We kunnen dat hele dagen volhouden en het liefst over kleine weggetjes. Dus een route uitgezet naar Peyriac-de-Mer via Port la Nouvelle. Naast dat we weinig vogels zagen moesten we ook vaststellen, dat de toeristen er nog niet waren. Het is duidelijk wat Covid-19 en de niet aflatende drang om alles te verbieden in Frankrijk door de overheid, heeft aangericht. Alles is leeg en gesloten, de boulevard is leeg, maar eerlijk gezegd kunnen we wel van die rust genieten. Het lijkt wel of we alles voor ons alleen hebben.

Vanaf Peyriac-de-la-Mer zijn we doorgereden naar Montplaisir over de D105. Weer een prachtige weg door waterrijk gebied. Als je de filmpjes bekijkt zul je begrijpen waarom wij ons verbazen over het feit, dat er niet overal vogels zijn. Het moet voor watervogels toch een paradijs zijn, al die ondiepe bassins. En we weten van eerdere keren, dat we hier geweest zijn, dat er altijd wel vogels waren. Maar ondanks dat er geen vogels zijn genieten we van het mooie gebied dat nu overal in bloei staat. Tijdens onze lunch zagen we een koppeltje Steltkluten en hier en daar in de verte nog wat andere vogels, maar niets bijzonders.

We rijden door naar een volgende locatie, Gruissan Plage. Daar aangekomen zagen we een parkeerterrein met campers, kennelijk allemaal hier geconcentreerd, maar zeker niet afgeladen vol. Ook hier niets aan vogels te ontdekken op een “Geelpootmeeuw” na, die erom vroeg om gefotografeerd te worden.

Vanaf hier zijn we doorgereden via een mooi weggetje richting Petit Mandirac. Aan deze weg ligt een punt waar tijdens de vogelmigratie de vogeltelling plaatsvindt. Het is wel afhankelijk van de windrichting of ze hier langskomen. Nu is er geen migratie meer, dus verwachten wij hier niet veel te zien, maar we wilden hier graag een keertje in het voorjaar langs.

Vervolgens hebben we nog een kleine omweg gemaakt naar “Le Salin l’ille Saint Martin de Gruissan”. Gewoon even langsrijden om de enorme zoutbergen te zien. Ik ben niet helemaal de weg doorgereden, omdat we geen enkele verwachting hadden daar nog iets bijzonders te vinden en het werd tijd om weer naar huis te gaan.

Op weg naar huis hebben we een andere route genomen, richting de snelweg, waarvan we wisten dat het een mooie weg is. De D168 is echt de moeite waard om voor om te rijden. Deze weg is qua natuur totaal anders dan het gebied waar we de hele dag doorheen gereden hebben.

We weten niet of we de komende tijd meer dashcam filmpjes zullen uploaden. Onze internetverbinding is qua uploaden zo langzaam, dat het uploaden van deze 4K filmpjes enkele dagen duurde. In de toekomst gaan we ze wel toevoegen, als we glasvezel hebben. We hebben een kanaal op Youtube aangemaakt voor deze dashcam video’s, “Driving across France”

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.