Herfstkleuren in de Montagne Noire in het departement de Tarn (81)

25/10/2021 5 mins to read
Share

25-10-2021 Vandaag zijn we naar het departement de Tarn gereden om te genieten van de herfstkleuren. We zijn vanmorgen op tijd vertrokken en reden rond 08.40 uur in de omgeving van Graulhet. De zon kwam net boven de bewolking uit en we vonden een leuke plaats om te stoppen voor de eerste foto. De wijnranken beginnen net een beetje te verkleuren.

Langs de D10 richting Graulhet
Langs de D10 richting Graulhet

Vanaf hier zijn we doorgereden richting Lautrec. In de heuvels werden we verrast door laaghangende bewolking in het dal met daarboven de nog laagstaande zon. We zijn in de berm gestopt om een foto te maken, dit zien we niet vaak. Het was nu 09.05 uur.

Langs de D83 voor Lautrec
Langs de D83 voor Lautrec

Bij Lautrec zijn we de D30 opgegaan richting Saint-Germier en langs deze weg werden de eerste herfstkleuren zichtbaar. De verkleuring is begonnen bij de Beukenbomen en Esdoornen.

In Rouquecourbe zijn we de D55 opgegaan richting de Sidobre. Daar wilden we gaan wandelen in het gebied waar we al eerder zijn geweest. Toen we over de brug over de rivier de Agout reden zijn we weer gestopt voor een foto. Dit was op de D58.

Vanaf hier zijn we doorgereden naar de parkeerplaats waar de wandeling begon. We hadden hier een wandeling gemaakt in juli 2020 en wilden hier een keertje terug in de herfst. Destijds verwachten we al, dat het hier glad zou zijn als de grond nat was en niets was minder waar. We hadden onze stokken echt nodig om niet uit te glijden. Maar de herfstkleuren, waar we voor kwamen, vielen hier erg tegen. De bomen waren hoofdzakelijk nog groen en de Kastanjebomen hadden kennelijk erg te lijden gehad van de droge zomer. Onderstaand de foto’s van de wandeling langs de grote granieten blokken, die overal in dit gebied liggen.

We kwamen ook weer langs het enige uitzichtpunt over de omgeving via een klein paadje wat helemaal overgroeid was. Er was enige verkleuring te zien op de heuvels, maar nog niet veel.

Daarna vervolgden we onze wandeling door het bos langs de granietblokken. Het zag er allemaal erg groen uit, terwijl er ook al veel blad op de grond lag.

Na de wandeling zijn we doorgereden naar een ander gedeelte in de Montagne Noire. We passeerden weer de rivier de Agout, maar nu op een andere plaats. Vanaf de brug hebben we weer een foto gemaakt.

Vanaf hier reden we zuidwaarts richting het gebied, dat achter het plaatsje Dourgne ligt. We volgden de D14 richting de plaats Arfons. Onderweg maakten we enkele foto’s. De wegen door de bossen waren hier prachtig, de verkleuring was ook hier begonnen.

Vanaf Arfons zijn we doorgereden naar Saissac. We hadden op de kaart gezien, dat daar in de buurt een Route Forestière lag. Deze route ligt in het verlengde van de D408, die vanuit Saissac naar het noorden gaat. Het is een geasfalteerde weg met vele slechte stukken en één auto breed. Maar wat was het een mooie weg om overheen te rijden in deze tijd van het jaar.

Verlengde van D408 Route forestière
Verlengde van D408 Route forestière

Ergens halverwege zijn we gestopt om het bos een stukje in te lopen. Het was een prachtige korte wandeling door een “open” bos. Aan de ene kant van het pad stonden Naaldbomen en aan de andere kant Beukenbomen. De foto’s spreken voor zich. We hadden het graag iets meer verkleurd gezien, maar ook nu was het erg mooi.

Overal stonden paddestoelen en we kwamen slechts één iemand tegen die paddestoelen aan het plukken was. Wij hebben die kennis niet, dus we lieten de paddestoelen gewoon staan.

Paddestoel
Gewoon elfenbankje

Na dit korte uitstapje zijn we weer in de auto gestapt en vervolgden we onze weg over de Route Forestière.

Aan het einde van deze route hebben we besloten om weer richting huis te rijden en kwamen daarbij langs het plaatsje Dourgne. De weg net voor het dorp, de D12 gaf een mooi uitzicht over de omgeving. Het was inmiddels al 17.00 uur.

We reden vanaf hier nu echt de Montagne Noir uit en gingen richting huis. We moesten weer richting Graulhet. Net voor en net na Puylaurens maakten we onderstaande foto’s van het landschap. Hier was bijna nog geen verkleuring te zien, net als bij ons in de omgeving.

Toen we bij Saint-Paul-Cap-de-Joux weer de rivier de Agout passeerden maakten we de laatste foto’s vanaf de brug.

We moesten nu nog een klein uurtje rijden om thuis te komen. De herfstkleuren in de Montagne Noire waren nog niet zover als we verwacht hadden. Maar we hebben een prachtige dag gehad. Het is en blijft moeilijk te plannen. Ieder jaar is het weer anders in de natuur.

Klik hier voor het blog over onze wandeling in de Sidobre van 10-07-2020.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze link, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.