02-12-2020 Nog wat laatste foto’s, die gemaakt zijn in oktober en november en dit keer alleen maar macrofotografie. De regen heeft de natuur goed gedaan en het zijn de ideale omstandigheden voor de groei van de slijmzwammen en paddestoelen. Ook de springstaart komt tevoorschijn met vochtig weer. We hoefden er dit keer niet ver voor weg en konden gewoon in de tuin blijven. Sterker nog, vanaf 1 november moesten we door de lockdown wel thuisblijven.

Bij eerdere zoektochten naar slijmzwammen, heb ik steeds kleine stukjes hout met slijmzwammen meegenomen en die in ons eigen bosperceeltje neergelegd, in de hoop dat ze zich ook hier zouden ontwikkelen. Sommige hebben dat dus gedaan.

Iedere dag hebben we wel even in het bos gekeken of er zich een plasmode ontwikkelde en op 5 oktober vonden we onderstaande op een stuk populierenhout. Zo groot hadden we er nog niet eerder één gezien. Helaas kregen we de dag erop veel regen en dat heeft ervoor gezorgd, dat deze plasmode zich niet verder ontwikkelde.

Op 15 oktober vonden we er nog één, maar ook die heeft zich niet verder ontwikkeld en ik heb geen idee waardoor.

Op 7 oktober vonden we onderstaande paddestoelen in ons bos. Ik heb de stukjes hout mee naar binnen genomen om ze te fotograferen. Ik heb hiervoor een kleine macrostudio gebouwd met witte lichtdoorlatende acrylplaten om diffuus licht op het onderwerp te krijgen. Deze keer heb ik de 100 mm macrolens gebruikt in combinatie met focus stacking. De linkerfoto bestaat uit 67 foto’s en de rechter uit 109 foto’s. Diafragma f/4, ISO 100 en sluitertijd 0,3s.

Op 12 oktober heb ik onderstaande foto’s met de Canon Mp-E 65 mm lens gemaakt. Deze slijmzwammen vonden we allemaal in ons eigen bosperceeltje. Het zijn allemaal samengestelde foto’s gemaakt met behulp van een automatische stackrail. Ik heb hierbij gebruikgemaakt van een flitser. De eerste 6 foto’s zijn allemaal slijmzwammen, waarvan ik er maar 1 heb weten te determineren. De 6e foto is een Physarum leucophaeum, Grijswit kalkkopje. Van de 7e foto weet ik niet zeker of het een slijmzwam is, de 8e foto is een groepje zeer kleine paddestoelen en op de 9e foto staan Ascomyceten. Het aantal foto’s benodigd voor de focus staking van onderstaande foto’s bedraagt 18-6-13-19-52-17-44-29-27.

Op 15 oktober zijn we weer gaan kijken of er nog wat te vinden was. Het was de afgelopen dagen nat geweest, waardoor ik geen vervolgfoto’s heb kunnen maken van de doorontwikkeling van bovenstaande slijmzwammen. We vonden wel enkele nieuwe. De witte slijmzwam was zich aan het vormen en is een samengestelde opname bestaande uit 17 foto’s met de MP-E 65 mm macrolens, diafragma f/8 en flitser. De andere 2 foto’s zijn genomen met de 100mm macrolens vanaf statief met een sluitertijden van 0,5 en 0,8 seconde en diafragma f/8. Ook deze kan ik niet determineren. Het moet een grote plasmode geweest zijn gezien het oppervlak wat bestreken wordt. Dit was op populierenhout.

Op 1 november vonden we restanten van een aantal soorten, die ik al eerder had gezien en gefotografeerd. Op één uitzondering na, die niet interessant was om te fotograferen. Dit keer geen focus stacking, maar slechts 1 enkele opname op f/16 en met de flitser uit de hand genomen met de MP-E 65 mm. En soms zie ik dan ook een springstaartje. Als je de literatuur moet geloven zouden ze nu in grote getale aanwezig moeten zijn tussen de afgevallen bladeren en in de natte bosgrond. Persoonlijk vind ik dat nogal tegenvallen, maar ik heb er één gevonden, een Dicyrtomina signata.

Op 8 november stonden er weer wat andere slijmzwammen. Om te beginnen met een Arcyria denudata, een Karmijnrood netwatje. De 2 volgende foto’s zijn slijmzwammen in een stadium van ontwikkeling en daardoor niet te determineren. Ook kwam ik weer dezelfde soort springstaart tegen de Dicyrtomina signata. De laatste foto is een Vespa crabro, Europese hoornaar. Deze zag ik in een stuk hout zitten toen ik dat omdraaide. Alle foto’s zijn ook nu weer gemaakt met de MP-E6 5 mm op f/16 met flits.

De dag erop, 9 november zagen de witte slijmzwammen van de dag ervoor er zo uit, inmiddels helemaal verkleurd behalve de steeltjes waar ze op staan.

Op 10 november kwamen we weer de Arcyria denudata, Karmijnrood netwatje tegen in de verder afgerijpte vorm, waarbij de sporen inmiddels te zien zijn. Daarnaast de goed herkenbare Trichia decipiens var. olivacea, Peervormig draadwatje en een soort waarvan ik niet met zekerheid durf te zeggen welke het is, waarschijnlijk een Stemonitis fusca .

Bij toeval zag ik een andere soort springstaart, dit keer volgens mij een Neanuridae en nog een Dicyrtomina signata.

Op 11 november nog 2 soorten die we zo nog niet eerder gezien hebben. Ook deze zijn zo niet te determineren. Met name de 2e foto geeft een goede indruk over de grootte van slijmzwammen, deze zitten op de onderkant van een afgevallen blaadje. Ook nu weer de MP-E 65 mm lens met diafragma f/16 en flitser.

Tot slot nog een laatste foto van de Trichia Varia, het Fopdraadwatje. Tja, ik verzin die Nederlandse namen niet. Hier is goed de verandering te zien naar het stadium, dat de sporen gaan vrijkomen. MP-E 65mm, f/16, ISO 100 en flitser.

Meer blogs over slijmzwammen zijn te vinden onder de categorie Macrofotografie.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.