25-08-2020 Vandaag zijn we naar de Pyreneeën geweest om een rondrit te maken in de departementen de Ariège en de Aude. Dit keer wilden we het gebied rond Camurac, gelegen in de Ariège op de grens met de Aude gaan bezoeken. Dit gebied kennen we nog niet. We zijn er ooit eens geweest om een camping te bezichtigen, die er in 2003 te koop stond. Echter na het zien van al het materiaal om sneeuw te ruimen hebben we besloten, dat deze camping niet hetgeen was wat we zochten.

We hadden geen plannen om te gaan wandelen, want daarvoor is het nog veel te warm. Het doel was om vandaag zoveel mogelijk van de omgeving te zien vanuit de auto. Het vakantieseizoen zat er nagenoeg op, dus de rust was ook weer teruggekeerd in de Pyreneeën. Veel Fransen waren voor hun vakantie dit jaar massaal richting de Pyreneeën en andere afgelegen oorden vertrokken, waar ze rust en ruimte zochten om zo het virus te ontlopen. Maar ja, als ze dat allemaal tegelijk bedenken dan is het dus op andere plaatsen rustig.

We hebben veel indrukken opgedaan over deze omgeving. Nu, aan het einde van de zomer, was het daar goudgeel, droog en stoffig. Het gebied staat er om bekend, dat het er zomers heet en droog is.

We hebben echt het gehele gebied doorkruist, veel kilometers gereden en genoten van een toch weer compleet andere omgeving. En zoals te doen gebruikelijk hebben we zoveel mogelijk de kleine weggetjes gereden en de doorgaande routes vermeden. Veel foto’s heb ik vandaag niet gemaakt, maar genoeg om een goede indruk te krijgen.

Net voor Tarascon Sur Ariège zijn we de D20 opgegaan richting Vernaux, waarbij we langs de ruïne van Chateau de Lordat kwamen.

Hiervandaan zijn we doorgereden naar Camurac om toch nog even naar de camping te kijken van destijds. We hadden ook op de kaart gezien, dat in het gebied achter Camurac een heleboel kleine weggetjes lagen. Op een speciale App op mijn telefoon was dat op een schaal van 1 op 50.000 nog veel beter te zien.

Toen we in Comus aankwamen zijn we zo’n klein weggetje ingeslagen. Het asfalt hield al snel op en het ging over in een weg van “calcaire”, de laag die normaal onder het asfalt ligt. Maar mijn auto is alles behalve gemaakt voor dit soort weggetjes, gezien de erg kleine bodemvrijheid. Stapvoets zijn we verder gereden zover als het verantwoord was. Op een gegeven moment moesten we terug. Als ik er met de 4X4 was geweest dan had ik wel door kunnen rijden. Het uitzicht was geweldig, zoals op de foto’s te zien is. De “weg” loopt helemaal rondom het dal, dat op onderstaande linkerfoto staat.

Hiervandaan zijn we verder gegaan met de rondrit richting de Aude over de D107, D118 en D116 om uiteindelijk uit te komen op de D25 richting de Col de Pailhères. Ik heb van dit stuk weinig foto’s gemaakt. We reden wel over mooie wegen, maar door de dalen en dan is er weinig uitzicht. Ook zagen we hier nieuwe verkeersborden, die we nog nergens anders gezien hadden. Je kan ook overdrijven met de Covid-19 maatregelen was mijn eerste gedachte.

Op een gegeven moment reden we langs een wat hoger gelegen picknickplaats, waar we gestopt zijn om wat te eten en te genieten van het uitzicht.

Aangekomen op de Col de Pailhères is het duidelijk dat de Pyreneeën hier minder grillig zijn en niet zo hoog, maar daardoor wel helemaal “groen” en dat is ook erg mooi. Vandaag was het gras geel door de lange droogte. Onderstaande foto’s zijn allemaal genomen vanaf de D25 de Col de Pailhères.

Het was nog niet zo laat dus we hebben onze weg vervolgd via de D25 en kwamen bij het Lac de Goulours uit. Het is een klein stuwmeertje in het riviertje La Lauze.

Er stond langs het meertje een vlinderstruik en daarop zat een Keizersmantel, echter veel insecten hebben we vandaag niet gezien. Ook op de auto zitten weinig gevleugelde verkeersslachtoffers.

Daarna hebben we de weg vervolgd over de N20 langs Ax-les-Thermes richting huis. We hadden nog wat tijd over en besloten nog even de afslag te nemen naar Plateau de Beille om daar de omgeving te verkennen. Het was nu niet de juiste tijd om daar vogels te spotten, maar dit zou volgens de gidsen wel een ideale omgeving ervoor zijn. Daar aangekomen hebben we een korte wandeling gemaakt en we willen hier echt een keer naar terug in het goede seizoen. We zaten op ruim 1800 meter hoogte en het was beduidend koeler. Dat vonden veel andere mensen ook, want hier was het wel druk.

Nu was het echt tijd om naar huis te gaan na weer een mooie dag in een heel ander gebied. Nog een laatste foto, met de 500 mm lens van de Carrière de Trimouns, hier graven ze talk af, op circa 14 km afstand van het Plateau de Beille. Hieraan kun je zien hoe helder het was.

We hebben veel kilometers gereden tijdens deze rondrit, hetgeen absoluut geen straf was. De omgeving is anders en we hebben ervan genoten. Maar het was er wel droog en erg warm.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.