14-10-2021 Vandaag zijn we weer naar de Pyreneeën gereden om te kijken hoe het staat met de herfstkleuren. Het is half oktober en vorig jaar waren we net iets aan de late kant bij Lac Bethmale in de Ariège. We waren daar op 29 oktober 2020. Nu is eerder gaan natuurlijk ook geen garantie, want het is ieder jaar anders. Het weer speelt daarin een grote rol.

We kwamen weer via Seix, waar de Col de la Core begint. Het was vroeg in de morgen en een paar kilometer na Seix hadden we een prachtig uitzicht over de mist die boven het dal hing. De zon kwam nog net boven de Pyreneeën uit.

Aangekomen bovenop de Col de la Core keken we recht tegen de zon in de ene kant op en met de zon mee de andere kant op. Het viel ons meteen op, dat de bomen minder verkleurd waren dan vorig jaar.

Vanaf de col rijden we een verder naar Lac Bethmale. Wat een verschil met vorig jaar. Toen was een gedeelte van de bomen al kaal en nu zijn ze net begonnen met verkleuren. We waren er om 09.30 uur en de zon stond nog net iets te laag om op het meer te schijnen. We weten nu, dat we hier tegen 11.00 uur moeten zijn in de herfst.

Hiervandaan zijn we naar Col de Portet-d’Aspet gereden waar bovenop geen uitzicht is om een foto te maken. Aan de achterkant van de col zijn we linksaf de D85 opgegaan, die later overgaat in de D44, naar de Col de Menthé. Deze weg komt uiteindelijk uit in het plaatsje Boutx. Langs deze col hebben we verschillende foto’s gemaakt. Het beeld was heel wisselend. Delen met weinig herfstkleuren en gedeeltes waar meer herfstkleuren te zien waren.

Vanaf Boutx zijn we richting Bagnères-de-Luchon gereden over de D125 om daar af te slaan richting Col de Peyresourde. Maar voordat we de col zijn opgereden zijn we eerst linksaf geslagen de D51 op, de Route Bourg d’Oueil, die overgaat in Route du Port de Balès. We waren hier nog nooit geweest, dus het was leuk om deze eens te verkennen. Het is een prachtige weg die steeds smaller wordt. We zijn er tot ongeveer halverwege gereden, want anders kwamen we weer veel te noordelijk uit. We hadden trouwens ook geen keus. Er stond ook een bord, dat er werkzaamheden waren, waardoor de weg tussen bepaalde uren was afgesloten. Deze weg gaat uiteindelijk over in de D925 en komt dan uit op de N125 richting Saint-Gaudens.

Na te zijn omgedraaid reden we terug richting Col de Peyresourde. Het leek er erg droog, al het gras was geel. Ook hier zien we pas beginnende herfstkleuren. Er vloog er een Rode wouw rond en dat was de enige vogel die we hebben zien vliegen.

Vanaf hier zijn we doorgereden naar Loudenvielle om daar de doodlopende vallei in te rijden over de D725 richting het kapelletje. Le Neste du Louron, het kleine riviertje wat naast de weg ligt, stond helemaal droog. Maar ook hier geen herfstkleuren te zien, een deel van de bomen was zelfs al kaal.

We zijn teruggereden richting Genos om daar de Col de Val Louron-Azet op te gaan, de D25. Dat blijft een prachtige col waar we graag komen. De bruine vlakken op de onderste foto’s zijn van de verdorde varens.

Via Col de Val Louron-Azet kwamen we uit bij Saint-Lary-Soulan. Hier vlakbij ligt een mooie vallei, de Vallée du Rioumajou. Om hier te komen zijn we linksaf de D929 opgegaan om bij Tramazaïgues linksaf te slaan de D19 op. Deze weg is één auto breed, loopt dood en aan het einde is een parkeerplaats. Vanaf hier zijn er mooie wandelingen door de vallei en verder omhoog. Het is een erg geliefde plek voor dagrecreatie langs het riviertje. We waren er tegen 16.45 uur en dan ligt in deze periode van het jaar het hele weggetje al in de schaduw. Veel uitzicht vanaf dit weggetje over de omgeving is er niet, slechts op één plek tussen de bomen door. In het riviertje de Neste du Rioumajou stroomde nog wel water. De parkeerplaats stond nog vol toen we er aankwamen.

We zaten nu tegen de Spaanse grens aan en moesten nog een eind noordwaarts, voordat we op de snelweg naar huis zaten. Met de zon laag achter ons reden we de mooie weg omhoog richting Lannemezan. Daar zijn we niet de snelweg opgegaan, maar nog een stuk binnendoor gereden naar Saint-Gaudens. We zouden anders te vroeg in Toulouse zijn en in de file terechtkomen. Helaas troffen we het niet, er was toch een file waar we bijna 30 minuten ingestaan hebben.

Thuis in het donker aangekomen keken we terug op een prachtige dag. Voor de herfstkleuren was het nu iets te vroeg. Het valt niet goed te plannen, want het is ieder jaar anders. Maar we hebben dit jaar nog een kans.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.