26-10-2019. Een bezoek aan het viaduct van Millau staat al enige tijd op onze verlanglijst. Er is mooi weer voorspeld, dus een mooie dag om die kant op te rijden. Het is niet naast de deur, maar we gaan er gewoon een mooie dagtocht van maken. We rijden over de kleine weggetjes binnendoor en hopelijk kunnen we onderweg genieten van wat herfstkleuren. De herfst lijkt wat later te zijn dit jaar, maar in onze tuin zijn sommige esdoorns al rood verkleurd en in de naaste omgeving beginnen de bomen al geel te verkleuren.

We zijn nog maar 2 minuten onderweg en we kunnen niet anders dan stoppen om een foto te maken aan het einde van onze weg van de zonsopkomst over de nevelige heuvels. De gewassen zijn al geoogst en het land is al geploegd.

Onderweg valt ons op, dat er maar weinig herfstkleuren te zien zijn. Hoe verder we naar het noorden rijden hoe meer bossen uit eikenbomen bestaan en deze zijn nog helemaal groen. We rijden over mooie kleine weggetjes en wanen ons alleen in Frankrijk. Onderweg komen we echt niemand tegen. We passeren vele mooie dorpjes en rijdend langs de rivier de Tarn zien we prachtige plaatsjes aan het water gelegen. Helaas kunnen we niet midden op de weg stil gaan staan voor een foto. Bij het plaatsje Requista in het departement de Aveyron hebben we wel een mogelijkheid om te stoppen.

Aangekomen bij het plaatsje Brousse-le-Château besluiten we de auto te parkeren en dit plaatsje te voet te verkennen. Dit is iets wat we eigenlijk zelden doen. Maar dit plaatsje ziet er zo leuk uit, dat we even de tijd nemen om er doorheen te lopen. En ook hier hebben we nog steeds het gevoel dat we alleen zijn.

Dit soort straatjes hadden we niet verwacht. De huisjes zijn zo te zien allemaal bewoond. Het ziet er allemaal zo verzorgd uit. We zijn blij dat we even gestopt zijn om dit te bezoeken.

Na het bezoek aan dit dorpje rijden we door naar het viaduct van Millau. Het landschap waar we doorheen rijden doet zo anders aan dan bij ons in de omgeving. Het is mooi groen , we zien geen omgeploegde akkers en het lijkt erop, dat hier voornamelijk veeteelt is.

Ineens zien we in de verte het viaduct liggen in een weer heel ander landschap. De omgeving ziet er droog uit en er zijn veel omgeploegde akkers. En inderdaad, het viaduct van Millau is erg groot en een blikvanger. Aangekomen onder het viaduct hebben we even gepicknickt. De zon staat hoog en ik kan alleen met tegenlicht een foto maken van de onderkant van het viaduct.

Na de picknick rijden we nog even door de naaste omgeving om te kijken of er nog plekken te vinden zijn met een mooi uitzicht op het viaduct. Dit blijkt na enig zoekwerk tevergeefs te zijn. De mooie foto’s, die je op het internet ziet zijn hoofdzakelijk vanuit de lucht gemaakt of vanaf plekken die niet toegankelijk zijn. Ik heb de drone wel bij me, maar het waait hier zo hard, dat ik de deze niet kan gebruiken.

Dan is het tijd om weer richting huis te rijden. We zoeken een andere route uit, die over alleen maar kleine weggetjes gaat. Het is en blijft genieten om door de verschillende landschappen te rijden. Ons gevoel dat we nagenoeg alleen op de wereld zijn blijft. Tot onze verbazing zien we nog een volop in bloei staand koolzaadveld. Normaal bloeit koolzaad in het voorjaar en wordt het in juni geoogst.

Het begint al donker te worden als we bij ons de weg oprijden. De dagen beginnen alweer kort te worden. Na wat we vandaag gezien hebben is ons duidelijk, dat de echte herfstverkleuring nog moet beginnen. We kijken terug op een prachtige dag en hebben weer veel gezien. Het viaduct van Millau kunnen we nu eindelijk van onze to-do lijst schrappen.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.