30 juni 2020. De afgelopen 6 weken hebben we genoten van onze vrijheid. We kunnen weer gaan en staan waar we willen, met inachtneming van enkele basisregels. Het is goed zo, voor zolang het duurt. We zijn dus enkele keren op stap geweest om te gaan wandelen en fotograferen. We hebben besloten om de onderwerpen te gaan groeperen, vandaag zijn de vogels aan de beurt.
De tijd vliegt en de enige conclusie die we kunnen trekken is, dat we niet veel aan vogelfotografie hebben gedaan de afgelopen weken.
We zijn er één keer speciaal op uit gegaan naar een oude zandwinning bij Saint-Aignan, waarvan we weten dat er veel bijeneters zitten. Een ideale plek voor deze vogels om te nestelen door de verticale wanden van kleigrond, waarin ze hun nesten kunnen uitgraven. Waar we zijn achter gekomen is, dat het hier moeilijk is om de vogels te benaderen. Ze zien je van verre aankomen en houden daarna een flinke afstand. Sterker nog ze kwamen niet eens meer bij hun nestplaatsen in de buurt, ondanks dat we er redelijk ver vandaan waren en zo verdekt als mogelijk waren opgesteld.
Ik heb dan ook maar enkele foto’s gemaakt en we zijn snel vertrokken om de vogels niet verder te verstoren. We zijn ervan overtuigd, dat we hier erg mooie foto’s kunnen maken, maar dan moeten we wel iets van camouflage meenemen om verstoring te voorkomen.



Er kwam ook nog een Zwarte wouw overvliegen.

Een koereiger van dichtbij fotograferen staat ook al een tijdje op onze lijst. Het probleem is, ze zijn ontzettend schuw. Iedere keer als we ze zien en willen fotograferen vliegen ze op. Als we langs ze rijden is het geen probleem, maar het moment dat we afremmen of stoppen, dan zijn ze weg. Nu waren we onderweg en zagen we vanuit de verte de groep met koereigers al zitten. Ook zagen we een oude schuur, die erbij in de buurt stond. Daar konden we mooi achter parkeren zonder dat het opviel, dachten we. Het ging niet zo als we gewild hadden, want de meeste vlogen al weg. Ik ben snel uitgestapt met de fotocamera in de aanslag, want er zat er nog eentje in de boom. Ik had één kans. Toen ik de lens voorbij het schuurtje stak vloog hij op. Maar ik had de foto en nog scherp ook. Echt dichtbij was het trouwens niet.

Dan zitten we dus verscholen te wachten op vogels, komt dit overvliegen, een dolfijn. Het is de Airbus A300-600ST Beluga.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze link, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.