01-10-2023 We hebben de afgelopen maanden ook foto’s gemaakt in onze eigen tuin. Van alles wat. De meest gebruikte lens was hiervoor de Canon 100 – 500 mm lens. Met de 100 mm macrolens moeten we te dicht bijkomen en dan vliegen de insecten vaak weg.

Op de heuvel tegenover ons lopen vaak reeën. Ze hebben een vast ritueel en lopen vaak dezelfde route. Nu was er een ree bok die dacht, ik ga hier even lekker liggen in het laatste avondlicht. Hiervoor heb ik snel mijn zware 500 mm lens met 1,4 x extender erbij gepakt om een foto te maken. Met zo weinig licht is het handig om te kunnen fotograferen met 700 mm en f/5.6.

Rondom ons huis is altijd een torenvalk aanwezig. Deze zit vaak op de paal van het electriciteitsnet te kijken of er wat over het grasveld loopt waarop hij kan jagen. Dit keer was het een hagedis.

Alles staat nog in bloei en we vinden het leuk om daartussen de insecten te observeren, in de hoop dat we nieuwe soorten ontdekken. Veelal zien we dezelfde als andere jaren.

Een nieuwe soort was de Metcalfa pruinosa. En tijdens het zoeken naar deze soort op het internet zag ik ook, voor het eerst op een foto, de jonge uitvoering van deze soort. In ons blog van 18-08-2020 staat daar een foto van. Toen kon ik er niet achterkomen welke soort het was.

De Euplagia quadripunctaria – Spaanse vlag is eigenlijk een nachtvlinder, maar we nemen hem vaak overdag waar.

Dit geldt ook voor de Macroglossum stellatarum – Kolibrievlinder. Ook eigenlijk een nachtvlinder, maar we zien hem vaak overdag in het ochtend- en avondlicht.

De Polyommatus icarus – Icarusblauwtje is de meest voorkomende vlinder in onze tuin. Inmiddels is het moeilijk om een vlinder zonder beschadigde vleugels te fotograferen.

We hebben wat oude eikenhouten tonnen staan met waterlelies erin. Inmiddels hebben kikkers deze ook ontdekt.

Onderstaand een foto van een Volucella zonaria – Stadsreus. Deze ziet er gevaarlijk uit , maar het is een zweefvlieg soort en kan niet steken.

Op 14 augustus hebben we de nachtvlinderval weer een keer opgezet. Er zaten niet veel nachtvlinders in.

Als laatste de Cydalima perspectalis – Buxusmot. Deze zien we gelukkig niet veel meer en dat is maar goed ook. De rupsen van deze vlinder vreten de buxushagen helemaal kaal. In 2018 was het een plaag in Frankrijk en de aangerichte schade is nog overal te zien.

Nog een paar laatste foto’s. De breedbandgroefbij zien we inmiddels wat vaker in de tuin. De plumbago staat nog steeds mooi in bloei en in september zijn er vaak mooie wolkenluchten.

Meer lezen? Ons vorige blog ging over Réserve Ornithologique du Teich. Of kies één van onze andere blogs via deze link. Je kan ook een blog selecteren via de Categorieën of Tags op deze pagina.