15-12-2025 De laatste “van alles wat” voor dit jaar. We hebben nog steeds geen wandeling gemaakt. Ik ben verre van fit, dit zal ik later toelichten. Gelukkig hebben we een mooie tuin en daar genieten we iedere dag van.

Toch hebben we de afgelopen maanden veel minder foto’s gemaakt. Door de warmte, droogte en een groep bijeneters waren er weinig insecten te vinden, ondanks alle bloemen die we hiervoor speciaal hebben aangeplant en ingezaaid.

Omdat we het vele thuisblijven ook zat waren hebben we een kort bezoek gebracht aan Saint-Nicolas-de-la-Grave, niet ver bij ons vandaan, om te kijken of er in augustus vogels aanwezig waren. De meeste vogels waren helaas te ver weg om te fotograferen. Dus het bleef bij de onderstaande foto’s.

Op 2 september moesten we naar een gespecialiseerde kliniek in Toulouse voor een gesprek met een specialist over het plaatsen van een prothese in de duim van Monique. De pijn door de Rhizartrose werd teveel. Hierna zijn we doorgereden naar Domaine de Oiseaux, omdat we toch in de buurt waren. We waren benieuwd of er vogels aanwezig zouden zijn in deze tijd van het jaar. Onze verbazing was groot toen we er nagenoeg geen vogels aantroffen. Het waterniveau was erg laag en voor de vogelobservatiehutten was het grotendeels drooggevallen. Onderstaand de foto’s van alle vogels die we gezien hebben.

Het was wel grappig om te zien hoe een grauwe vliegenvanger aan het worstelen was met een bes. De bes was gewoon te groot om door te slikken en hij bleef het maar proberen.

De enige vlinder die we zagen was de bosparelmoervlinder en libellen hebben we er helemaal niet gezien.

En dan wordt het vanzelf een keer volle maan.

Op 11 september zagen we de reeën weer eens lopen op de heuvel tegenover ons terras.

Op 28 september konden we eindelijk een keer het winterkoninkje fotograferen. We zien deze altijd van ons wegvliegen als we door de tuin lopen. Nu zat hij ineens tussen onze potplanten bij het terras.

29 september was een warme dag en zagen we onze “tuinslang” tussen de planten opduiken om de zon op te zoeken. Zo laat in het seizoen hebben we hem niet eerder gezien.

Het is alweer 3 november. Eksters hebben we het hele jaar door in de tuin. Meestal vechten ze onderling conflicten uit, maar deze keer zat er één rustig op een takje dat overal bovenuit stak.

Niet veel later zat hij op de wei bij de voerplaats en stoorde zich niet aan de sperwer, die op nog geen 2 meter afstand op een tak zat. Vanaf ons terras met een 500 mm lens kon ik deze foto maken.

Nog één laatste foto genomen op 6 december. De sperwer op één van onze fruitbomen bij de andere voederplaats.

Nog even een update over mijn gezondheid. De laatste ingreep heeft 5 augustus plaatsgevonden en is op zich goed verlopen. De laatste niersteen is verwijderd en na weken is nu eindelijk ook de eerste “dubbel j katheter” uit de urineleider gehaald. Enkele dagen na de laatste operatie is ook de andere “dubbel j katheter “verwijderd, ik zal je de details besparen.

Echter, het noodlot sloeg weer toe en kreeg ik 2 dagen erna weer een inwendige bloeding. Die was zo erg, dat een opname op de spoedeisende hulp noodzakelijk was en uitliep op een 3 daagse opname. De bloedarmoede was inmiddels zo erg, dat ik op de rand van een bloedtransfusie aangekomen was. De maanden erna heb ik er natuurlijk alles aan gedaan om de bloedwaarden weer goed te krijgen. De veel te lage ijzerwaarde in mijn bloed omhoog krijgen ging zeer langzaam, met het gevolg dat ook de bloedarmoede zich niet oploste. Ik krijg nu een veel zwaardere ijzerkuur en de komende tijd hoop ik dat ik me echt fitter ga voelen. Een ingreep die eigenlijk in 3 weken afgerond had moeten zijn, waarna we weer hadden kunnen wandelen, geeft nu al 6 maanden gezondheidsproblemen. Maar dat is nog niet alles.

Monique is 10 oktober geopereerd en de prothese in de duim is geplaatst. De hele ingreep duurde 25 minuten en we waren al snel onderweg naar huis. Na één maand moest ze terug voor foto’s en controle en alles zag er goed uit. Na een maand de hand niet gebruikt te hebben moest ze nu langzamerhand haar hand weer gaan oefenen. Dit verliep erg moeilijk, haar hand was helemaal stijf en naarmate de tijd verstreek kreeg ze meer klachten. Inmiddels heeft ze pijn in haar hele arm en schouder. Binnenkort worden er opnieuw foto’s gemaakt en 6 januari 2026 heeft ze weer een afspraak met de specialist.

Al met al, dit jaar gaan we dus snel proberen te vergeten. Wandelen zit er nog steeds niet in. Ik ben nog steeds kortademig en Monique kan geen wandelstok of camera vasthouden en heeft nog steeds pijnklachten. Volgend jaar beter, we kijken er naar uit.

Meer lezen? Ons vorige blog ging over van alles wat in de maand juli. Of kies één van onze andere blogs via deze link. Je kan ook een blog selecteren via de Categorieën of Tags op deze pagina.