08-05-2026 Vandaag zijn we gaan wandelen over de wandelroute “Sentier du chevreuil” in het departement de Tarn bij het plaatsje Paulinet. Het is nog steeds mooi weer en de natuur staat er prachtig bij. Voor de volgende week wordt er slecht weer en kou verwacht, dus we wilden vandaag nog een keer genieten van dit prachtige voorjaarsweer.

We waren rond 08.30 uur in Paulinet en hebben de auto geparkeerd op de parkeerplaats voor de Mairie. Paulinet ligt bovenop de heuvel en daardoor hadden we vanaf de parkeerplaats mooi uitzicht over de omgeving. In de verte zagen we de besneeuwde toppen van de Pyreneeën.

Vanaf de parkeerplaats liepen we een stukje tussen de huizen door richting het onverharde pad waar de wandeling begon. In tegenstelling tot de andere wandelingen liepen we hier voor de verandering in het begin naar beneden. Al snel hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving. Hoog beginnen heeft zijn voordelen.

Het pad daalt geleidelijk af. We genieten van het uitzicht en van de bloeiende brem, die we om ons heen zien staan.

Doordat we nog steeds over de omgeving uitkeken konden we met de 500 mm lens een eenzame boom fotograferen op de heuvel die tegenover ons lag. Ook werd er in de verte net een kudde schapen de wei ingelaten.

Na omlaag lopen moesten we voor de eerste keer omhoog. Het pad ging door een bos en kwam uiteindelijk uit op een weg, die we even moesten volgen. Circa 10% van deze wandeling ging over de wegen, verder waren het alleen maar onverharde paden door de wilde natuur. Nu was het lopen over deze wegen geen straf, de bermen waren prachtig, stonden vol met bloemen en er was nauwelijks tot geen verkeer vandaag.

Ook het stukje weg dat we moesten volgen ging omhoog. Vlak voor we af moesten slaan om af te dalen naar het dal hadden we weer een prachtig uitzicht.

De afdaling ging over een onverhard pad langs de bosrand met een prachtig uitzicht. Gezien het hoge gras dat er stond kregen we het idee dat er nog niet veel mensen gelopen hadden.

Uiteindelijk liepen we het bos in. Het was echt een ongerept stuk natuur. Onderin het dal aangekomen liepen we het bos uit en hadden vrij zicht op de heuvels.

Vanaf hier liepen we een stukje vlak, passeerden een camping zonder naam en een meertje wat ontoegankelijk is. Uiteindelijk kwamen we uit op de weg, die we even moesten volgen tot het plaatsje Saint Jean de Jeannes en het riviertje de Ambias. Ook hier stonden de bermen weer volop in bloei. In de omgeving waar wij wonen, de Tarn-et-Garonne, zien we dat niet en overheerst het lange gras wat al vroeg gemaaid wordt.

We zagen overal vlinders rondvliegen. Even stilzitten was er, op een uitzondering na, ook vandaag niet bij.

Tot nu toe had de wandeling niet veel energie gekost, het was nagenoeg alleen maar omlaag lopen. Daar kwam vanaf dit plaatsje verandering in. We sloegen af het onverharde pad op en dat ging best steil omhoog. We liepen direct het bos in en de begroeiing was hier anders. Naast de bloeiende brem stond hier ook heide tussen de bomen in. De heide stond al deels in bloei en dat is vroeg.

Bijna boven aangekomen hadden we weer een prachtig uitzicht over de omgeving. Tegenover ons was een helling, die helemaal volstond met boeiende brem.

Hier vonden we ook een parasiterende plant, een Orobanche rapum-genistae – Grote bremraap. Deze plant heeft geen chlorofyl en groeit op de wortels van de brem.

We volgden het pad verder omhoog en hadden nog steeds zicht op de heuvel met de brem tegenover ons.

Over het pad zagen we nog een rups kruipen en die bleek van een nachtvlinder te zijn. Het was de rups van een Euproctis chrysorrhoea – Bastaardsatijnvlinder, een nachtvlinder die we nog nooit gezien hebben.

Uiteindelijk kwamen we weer bij een weg aan, die we moesten volgen tot het dorpje Plagnes. Na het dorpje moesten we nog een stukje over de weg doorlopen, voordat we weer zouden gaan afdalen. Vanaf de weg konden we opnieuw genieten van het prachtige uitzicht.

De korte afdaling ging hoofdzakelijk door het bos en langs velden waar het gras hoog stond. Onderaan gekomen hebben we op een schaduwrijk plek wat gegeten, voordat we weer de weg vervolgden omhoog naar het dorpje Connac.

Het was weer een prachtig pad langs de bosrand met uitzicht over de omgeving. We liepen door het hoge gras langs een meertje, velden met graan en heel veel bloemen.

Nadat we het dorpje Connac waren doorgelopen ging het pad weer omlaag met uitzicht over de velden, voordat we opnieuw het bos inliepen.

Wat we omlaag waren gelopen moesten we ook weer omhoog. We waren vanmorgen bovenop de heuvel begonnen, dus eindigen we deze keer de wandeling met een laatste stuk stijgen.

Het was een prachtige wandeling en we hebben genoten van de rust, de zingende vogels en de natuur.

Al met al hebben we vandaag volgens de GPS 13,16 kilometer gelopen en een hoogteverschil overbrugd van 439 meter. Het hoogste punt lag op 653 meter hoogte en het laagste punt in het dal lag op 423 meter.

Onderstaand de kaart en het hoogteprofiel van deze wandeling.

De video van deze wandeling staat hieronder. Zet bij al onze video’s de ondertiteling aan voor de uitleg bij de wandeling. De ondertiteling is in 4 talen, maar het is mogelijk om via Youtube een automatische vertaling te selecteren in jouw eigen taal.

Meer lezen? Ons vorige blog ging over Wandelroute “Le Sentier des deux Puechs” in het departement Tarn (81). Of kies één van onze andere blogs via deze link. Je kan ook een blog selecteren via de Categorieën of Tags op deze pagina.