27-04-2026 Vandaag zijn we gaan wandelen over de wandelroute “Sentier des deux Puechs” in het departement de Tarn bij het plaatsje Ambialet. Het is de afgelopen weken prachtig weer geweest in het zuiden van Frankrijk met zomerse temperaturen. De natuur liep al voor toen we onze vorige wandeling maakten in de Ariège bij Mas-d’Azil, maar het is nu echt volop voorjaar. Op de weg hiernaartoe zagen we overal de brem al in bloei staan en dat is weken te vroeg. We waren dus erg benieuwd wat voor verrassing ons te wachten stond.

Inmiddels heb ik mijn twee ontstekingsremmende injecties in beide voeten gehad en heb het daarna rustig aangedaan. Vandaag was dus de test die moest uitwijzen of de pijn weg zou blijven of in ieder geval veel minder zou zijn.

We waren rond 08.30 uur op plaats van bestemming, de lucht was helder blauw en er stond geen zuchtje wind. Ook vandaag werd er weer een temperatuur voorspeld van 26 graden Celsius. De bermen stonden vol met bloemen, de natuur is prachtig.

Het eerste stukje van de wandeling was vlak en liep langs de rivier de Tarn. Er stond geen zuchtje wind en het water was als een spiegel.

Niet veel later sloegen we af het bos in en vanaf daar ging het pad omhoog. Langs het hele pad stonden in de bermen bloemen en we verbaasden ons over de hoeveelheid aan brem. Dat de brem al volop in bloei stond verbaasde ons ook. Dit hadden we niet verwacht toen we vanmorgen vanaf huis vertrokken. Na enige tijd omhoog lopen gingen we weer een stukje omlaag en kwamen we in een prachtige open vallei uit.

Nadat we de vallei overgestoken waren vonden we dat we het een mooie plek was om met de drone te vliegen.

Hierna zijn we verder gelopen en vervolgden we het pad weer omhoog. De hele weg genoten we van de geur van alle bloemen die er stonden, vooral de brem geurde sterk. Na enige tijd lopen kwamen we bovenop de heuvel aan en hadden daar een prachtig uitzicht.

We vervolgden onze weg naar beneden de volgende vallei in. Onderweg kwamen we nog een kudde schapen tegen die verplaatst werden naar een andere wei. Boven ons cirkelden een grote groep grijze wouwen, maar ze waren te ver weg om ze goed te kunnen fotograferen. Ook hoorden we de hele dag veel zingende vogels, maar ook die hebben we niet kunnen fotograferen, ze zaten teveel verscholen in het bos. Wel hebben we af en toe wat bloemen gefotografeerd.

Het leuke van deze wandelroute was, dat ondanks dat we door het bos liepen toch veel zicht hadden op de omliggende omgeving.

Echt overal stond brem, langs de paden, tussen de bomen en op de hellingen waar we zicht op hadden. Ook stond er veel heide, maar die bloeide nog niet. De bloeiende heide is pas later in het jaar, waarschijnlijk in augustus.

Na enige tijd lopen zijn we onderin de vallei aangekomen en lopen we langs een beekje, Ruisseau de Blasou. Ook hier weer overal bloemen om ons heen. Al de hele wandeling zien we vlinders en andere insecten, maar stilzitten voor een foto is er niet bij. We hebben slechts één foto van een insect.

Op een gegeven moment zagen we een open plek langs het beekje en we besloten om daar te gaan zitten en wat te eten. Voor ons zaten enkele bosbeekjuffers die er hetzelfde over dachten. De ene na de andere prooi wisten ze te vangen.

Na de korte pauze zijn we verder gelopen. Het pad loopt nog verder door het dal en we lopen wat omhoog en omlaag, voordat we op het punt aankomen waar het pad omhoog gaat de volgende heuvel op.

We passeren het gedeelte waar de bomen zijn gekapt voor de houtproductie. Dit stuk zagen we al liggen vanaf de andere heuvel. Het pad gaat vanaf hier nog verder omhoog en we krijgen uitzicht over een andere vallei, waar de rivier de Tarn doorheen stroomt.

Het is nu nog een klein stukje lopen naar het uitzichtpunt bovenop deze heuvel. Daar aangekomen worden we verrast met een prachtig uitzicht over de vallei waar de rivier de Tarn doorheen kronkelt. Helaas ligt het deels verscholen door de bomen voor ons op de heuvel.

Met de drone kunnen we een mooie overzichtsfoto maken.

In de verte zien we in het dal ook het oude klooster “Le Prieuré d’Ambialet” liggen. Met de 500 mm lens kunnen we onderstaande foto maken.

Na enige tijd genoten te hebben van het uitzicht zijn we richting de parkeerplaats gelopen, die onder in dit dal ligt naast de brug links op de drone foto. Qua afstand is het niet ver, maar het hoogteverschil zorgt ervoor dat het pad steil is. Dit pad is gegarandeerd glad als het geregend heeft. We doen het rustig aan en genieten van het uitzicht over de vallei en de bloemen langs het pad.

Aangekomen bij de parkeerplaats maken we nog een laatste foto.

We hebben genoten van deze prachtige wandeling. De pijn in mijn voeten is gelukkig een stuk minder geworden, maar is toch niet helemaal weg. Volgens de GPX gegevens hebben we 12,57 kilometer gelopen en een hoogteverschil van 501 meter overbrugd.

Onderstaand de kaart en het hoogteprofiel van deze wandeling.

De video van deze wandeling staat hieronder. Zet bij al onze video’s de ondertiteling aan voor de uitleg bij de wandeling. De ondertiteling is in 5 talen, maar het is mogelijk om via Youtube een automatische vertaling te selecteren in jouw eigen taal.

Meer lezen? Ons vorige blog ging over Wandelroute “Le Sentier du Solitaire” in het departement Ariège (09). Of kies één van onze andere blogs via deze link. Je kan ook een blog selecteren via de Categorieën of Tags op deze pagina.