18 mei 2020. Eindelijk kunnen we eropuit. 11 juni is de lockdown beëindigd en tot 2 juni mogen we maximaal 100 km van huis, dit wordt gemeten in vogelvlucht. Het gaf ons in ieder geval de mogelijkheid om in de auto te stappen, een mooi tochtje te maken richting het bos van Gresigne (voor de slijmzwammen) en het recreatiemeer, dat daar in de buurt ligt om libellen te fotograferen. Maar ook in de tuin waren de afgelopen week een aantal mooie insecten te zien. Hieronder enkele foto’s.

Wat betreft de insecten, het is meer close-up dan macrofotografie. Om het echt macrofotografie te noemen moet je het onderwerp 1:1 op de sensor hebben en vaak kun je niet zo dichtbij komen met de insecten. Ik heb voor onderstaande foto’s de Canon 100 mm macrolens en de Canon 100-400 mm zoomlens gebruikt.

Een Bidsprinkhaan zien we niet vaak in onze tuin, het blijven aparte insecten om te zien en te fotograferen.

We waren verrast door deze libellensoort bij ons in de tuin. De Libellula depressa of platbuik, een vrouwtje en een mannetje.

Bij de “Base de loisirs de Vère Grésigne” konden we onderstaande libellen nog fotograferen. Hier zouden veel verschillende soorten te vinden moeten zijn, maar nu waren er slechts een paar soorten. Het is nog vroeg in het jaar.

We hebben al onze boeken erop nageslagen en op websites gezocht, maar de libelle op de rechterfoto kunnen we nog steeds niet thuisbrengen.

In het bos van Gresigne waren enkele slijmzwammen te vinden. De afgelopen week heeft het flink geregend en daardoor was het oude hout goed nat. Het zijn de ideale omstandigheden voor de ontwikkeling van slijmzwammen. Ik heb ze ter plekke gefotografeerd met de Canon MP-E 65 mm macrolens. Ook nu weer op ISO 200 met de speciale dubbele flits van Canon en op 1/200s. Ik kan niet zeggen op welke vergroting de lens stond, meestal 2x of 3x. Meer vergroten is eigenlijk niet meer te doen uit de hand.

We hadden ook kleine doosjes meegenomen om enkele stukjes hout in mee naar huis te nemen. Ik wilde enkele soorten ook fotograferen met behulp van mijn automatische stackrail. Die foto’s wil ik later in een blog speciaal over slijmzwammen laten zien. We gaan er de komende weken nog een paar keer op uit om te zoeken naar slijmzwammen. Dan nemen we ook de automatische stackrail mee het veld in.

Op de onderstaande foto is de plasmodiale vorm te zien van een slijmzwam, vergroting 1x. Hij waaiert zich uit over het stuk hout op zoek naar voedsel. Onmogelijk te zeggen welke soort het is. De foto ernaast is van de Trichia Dicipiens het Peervormig draadwatje, 2x vergroot, nadat hij net gevormd is. Deze soort begint wit, verkleurt dan naar oranje en als hij “rijp” is is de kleur olijfgeel/groen.

Hieronder twee foto’s van wat waarschijnlijk de Arcyria incarnata, het Grootmazig netwatje is. Links is de onrijpe vorm te zien en rechts de rijpe vorm, waarbij de nieuwe sporen vrijkomen. Ze staan op een stuk hout wat helemaal bedekt is met een korstmos, in dit geval de Lecanora itumescens ook wel Golvende schotelkorst genoemd. Ik verzin die Nederlandse namen allemaal niet en ik verbaas me er vaak over, net zoals bij de nachtvlinders.

Hieronder de Physarum psittacinum, het Oranjesteelkalkkopje. De linkerfoto is waarschijnlijk 3x vergroot gefotografeerd. Dit was de eerste keer dat ik deze soort zag, ik vind hem erg mooi. De afmeting is kleiner dan 1 mm.

Onderstaand waarschijnlijk de Cribraria rufa, het Wijdmazig lantaarntje op een stuk hout. Rechts waarschijnlijk de Didymium nigripes , het Zwartstelig kristalkopje, deze staan op een oud blaadje wat op de grond lag.

Natuurlijk zien we niet alleen maar slijmzwammen als we met onze neuzen zo dicht op het hout zitten. Er kruipt ook van alles rond, zoals onder andere deze Trombidium holosericeum, Fluweelmijt en die is maar 3 mm groot. Daarnaast zijn er vaak kleine ascomyceten of zakjeszwammen te zien, zoals hieronder de Orbilia comma, Kommavormig wasbekertje.

Het is leuk om slijmzwammen te zoeken en fotograferen. Echter, het is niet zo dat ze makkelijk te ontdekken zijn. Nadat het geregend heeft heb je de beste kans om ze te vinden. Maar, soms zijn er hele stukken in het bos waar er geen één aanwezig is en dan op een andere plaats staan er allemaal verschillende soorten “vlak” bij elkaar. Als laatste een tip die we willen meegeven, neem een loep mee, de slijmzwammen zijn echt klein.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze link, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.