15-12-2021 Vogelfotografie, we doen het graag, maar we zijn de afgelopen maanden nog maar een paar keer weggeweest om vogels te spotten. We hebben iedere keer dezelfde plaats opgezocht, Saint-Nicolas-de-la-Grave in ons departement de Tarn-et-Garonne. Het is eigenlijk de enige plaats waar in deze tijd nog vogels aanwezig zijn bij ons in de buurt. Helaas zitten veel van die vogels op een afstand die niet geschikt is om foto’s van maken. We moeten dus geluk hebben dat er ook vogels wat dichterbij zitten.

11 oktober was het prachtig weer toen we van huis gingen. Toen we aankwamen bij Saint-Nicolas-de-la-Grave was er dichte mist boven het water. Het duurde erg lang voor het wat helderder werd. Het voordeel is wel, dat de vogels op de plaats blijven waar ze zitten in de mist. Kunnen we eindelijk een jagende IJsvogel fotograferen als is het een schim in de mist.

Toen de mist een beetje minder werd konden we hem op het paaltje fotograferen, maar het hield nog niet over.

Het viel wel op, dat van alle duiken die hij maakte er maar weinig succesvol waren. Na een laatste succesvolle duik vloog hij naar een andere locatie en hebben we hem niet meer gezien.

We zijn een stukje gaan lopen naar een andere locatie en toen zagen we een Grote zilverreiger en iets later een groep Eenden overvliegen. Het begon nu echt op te klaren en de mist verdween.

De zon liet de laatste mistflarden verdwijnen, maar er waren geen vogels meer in de buurt. Alleen aan de overkant bij het eiland zaten vogels. We zagen tijdens onze korte wandeling nog wel een Eekhoorn en een Dagpauwoog.

17 oktober hebben we het weer geprobeerd. We kwamen thuis met één photo, die van een Kokmeeuw. We waren verbaasd over hoe weinig vogels er waren.

19 oktober opnieuw een poging. Het was zonnig, maar de oktoberzon is een stuk beter om bij te fotograferen dan de zon in juni. Het licht is veel zachter. Er waren weer niet veel vogels. In de verte kwam een groep Kieviten aanvliegen en ze landen bij het eiland, te ver bij ons vandaan.

Dichterbij hadden we alleen een Kleine zilverreiger, een Grote zilverreiger en een IJsvogel.

De IJsvogel was niet erg actief, maar was eindelijk goed te fotograferen.

Er waren verschillende Grote zilverreigers aanwezig. Er kwam er één relatief dichtbij langsvliegen.

Later troffen twee Grote zilverreigers elkaar op een stam die in het water lag en het was duidelijk dat er één weg moest.

Later, op een andere plek, zagen we waarschijnlijk de verjaagde Grote zilverreiger.

Dit was voorlopig ons laatste bezoek aan deze locatie, we verwachten niet dat er meer vogels bijkomen. Eerlijk gezegd hebben we hier nog nooit zo weinig vogels gezien.

Dan blijft onze tuin over. 11 november konden we een Groene specht fotograferen. Het is ver weg, maar met 700 mm komen we toch in de buurt.

Op 15 december zagen we voor het eerst het mannetje van de Torenvalk. We zien eigenlijk altijd het vrouwtje. En zo te zien had hij een vogeltje gevangen en dat zien we ook nooit, het zijn altijd muizen.

En hiermee sluiten we het voor dit jaar af qua vogelfotografie.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.