Wandelen in Vallée de Soulcem naar Etang de Médécourbe

20/06/2022 7 mins to read
Share

20-06-2022 Vandaag hebben we gewandeld in Vallée de Soulcem richting Étang de Médécourbe. We waren rond 08.00 uur op de parkeerplaats aan de achterkant van het stuwmeer Étang de Soulcem. Vanaf hier zijn we begonnen aan de wandeling, die direct met een flink stijgingspercentage omhoog ging, zoals te doen gebruikelijk in het departement de Ariège.

Achteromkijkend hadden we een mooi uitzicht over Étang de Soulcem met de bewolking die er nog hing en waar we net nog doorheen gereden waren. En vooruitkijkend hadden we geen idee waar we heen zouden gaan lopen, dat uitzicht was nog geblokkeerd.

Het was mooier weer dan voorspeld en de lucht was helderblauw op één klein wolkje na.

Langs het pad waar we liepen stonden overal wilde bloemen en orchideeën. We zagen voor het eerst een jonge Zwarte roodstaart. Het leek erop, dat hij zat de te wachten op één van zijn ouders om hem te voeren, maar die hebben we niet gezien.

Na enige tijd lopen keken we nog één keer om richting Étang de Soulcem en daar hing de bewolking nog steeds.

Een paar minuten later was dit ons uitzicht, Vallée de Soulcem, een mooie brede groene vallei waar geen enkele boom groeit. Het vreemde is, dat op de hellingen wel hier en daar bomen staan. De Ruisseau de Soulcem kronkelt zich door de vallei en wij liepen aan de rechterkant van het riviertje. Met de 100 mm lens konden we bovenop de hellingen de Rododendrons in bloei zien staan.

We hadden geen idee hoe we moesten lopen en zagen op een gegeven moment het pad naar rechts afbuigen en het ging omhoog. Er stonden hier nergens borden met daarop de routes aangegeven. Voor ons liepen andere mensen en we gingen er vanuit dat we het goede pad volgden. Het pad ging steil omhoog en we liepen langs een waterval. Overal stonden hier Rododendrons in bloei en dat was een prachtig gezicht.

Omdat we nooit doorlopen en altijd snel afgeleid zijn door de mooie omgeving, waren we de mensen die voor ons liepen al snel uit het oog verloren. We volgden het steile pad verder omhoog en hadden al snel een prachtig uitzicht over de Vallée de Soulcem. We hadden echter geen idee waar we naar toe liepen, want we liepen niet verder het dal in en het pad ging zelfs weer richting Étang de Soulcem. Ook werd het steeds moeilijker begaanbaar.

We waren er inmiddels van overtuigd, dat we niet goed liepen en dat we verder het dal in hadden moeten lopen. Étang de Médécourbe ligt hoog aan het einde van Vallée de Soulcem. Dus we moesten terug naar het pad in het dal. We besloten dat we wel recht naar beneden konden afdalen op deze berghelling. Dat was lastiger dan we gedacht, maar het was wel de kortste weg.

Weer aangekomen in het dal vervolgden we het pad verder de Vallée de Soulcem in. Na een lange tijd nagenoeg vlak te hebben gelopen begon het pad te stijgen. We liepen tussen de volop in bloei staande Rododendrons. Achteromkijkend zagen we hoe weinig we tot nu toe gestegen waren.

En we moesten nog naar de plek waar nog een beetje sneeuw ligt, links op de foto hieronder.

Op een gegeven moment ging het pad weer steil omhoog. Technisch geen moeilijk pad, maar wel zwaar. Het was inmiddels ook erg warm en er is in deze vallei nergens schaduw. We hadden verwacht, dat we onderweg wel Marmotten zouden tegenkomen, maar we hebben er niet één gezien. Wel zagen we af en toe wat kleine vogels rondvliegen.

De prachtige omgeving waar we doorheen liepen zorgde ervoor dat we de vermoeidheid maar voor lief namen. De eerdere “omweg” had toch meer energie gekost dan gedacht. De Rododendrons stonden nog niet volop in bloei, dus in de komende weken wordt het hier nog mooier. Op de onderste foto is nog een ander breed pad te zien, dat aan de overkant van de vallei ligt. Misschien was dat wel de juiste route om hier te komen. Het ziet er alleen niet zo aantrekkelijk uit om overheen te lopen.

Na het geklauter omhoog dachten we bij Étang de Médécourbe aan te komen. Over een afstand van ongeveer 1,4 kilometer zijn we hier 330 meter omhoog gelopen. Maar toen we over de rand heen kwamen lopen zagen we een plateau voor ons waar de Ruisseau de Médécourbe zich doorheen kronkelde. We hadden een prachtig uitzicht, maar geen meer.

Lag het meer dan achter de volgende richel die we zagen liggen? We besloten weer verder te lopen. Daar aangekomen, weer geen meer. En toen werd het ons duidelijk, het meer lag achter de volgende richel, bij de sneeuw.

Ik moest Monique al overtuigen om naar dit punt te lopen, maar vanaf hier gedroeg ze zich als een ezel en wilde geen stap meer verder lopen. Het was niet ver meer, maar ze had teveel last van haar rug en benen. En eerlijk gezegd, het was ook erg warm. We hebben dus besloten om het hierbij te laten en te gaan lunchen. Vandaag geen lunch aan Étang de Médécourbe, maar wel met een prachtig uitzicht.

Na de lunch zijn we dezelfde weg teruggelopen en hebben niet het andere pad genomen. Onderweg hebben we genoten van het uitzicht over de vallei en we waren blij dat we weer onderin de vallei liepen. Het afdalen over het steile pad was zwaar en het was erg warm. Overal vlogen vlinders en libellen rond, maar stilzitten deden ze niet. Uiteindelijk hebben we slechts één vlinder en één libelle kunnen fotograferen.

Weer terug aan het begin van Vallée de Soulcem nog één foto voordat we begonnen aan de laatste afdaling naar Étang de Soulcem.

Weer terug in het gebied waar we vanochtend de jonge Zwarte roodstaart fotografeerden zagen we nu de één van de ouders rondvliegen. We hebben even de tijd genomen om hem te kunnen benaderen en fotograferen. Hij had zijn bek vol insecten om te voeren aan zijn jongen.

Het was een prachtige dag geweest. De wandeling was zwaarder dan we verwacht hadden en dat kwam waarschijnlijk door de combinatie van de warmte en het verkeerd lopen. Maar daardoor hebben we er niet minder van genoten. We waren hier op het juiste moment, alles stond mooi in bloei. We zouden deze wandeling niet in een andere tijd willen lopen, de natuur die in bloei staat maakt deze wandeling interessant.

De door ons gelopen aftand is ongeveer 12 kilometer en het overbrugde hoogteverschil circa 750 meter. Als we in één keer goed waren gelopen was de afstand ook zo’n 12 kilometer geweest maar met een hoogteverschil van 580 meter.

Meer lezen? Kies één van onze andere blogs via deze algemene link naar onze laatst verschenen blogs, of selecteer een blog via de Categorieën of Tags op deze pagina.